فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الأرضِ مِن دابَّةٍ وَ المَلائِكَةُ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ يَفْعِلُونَ ما يُؤْمَرُونَ . « 1 » آيا به آفريدگانى كه خداى متعال آفريده نمىنگرند ؟ چگونه سايه‌هاى آنها از راست به چپ مىگردند ، و همگى رام و ذليلانه براى خداوند ساجدند ، و براى خداوند همهء موجودات سماوى و هر جنبنده‌اى كه در زمين است و فرشتگان ، سجده و خاكسارى مىكنند ، و هيچ‌گونه استكبارى ندارند ، و در عين سجود از سلطنت و استيلاى پروردگارشان بيمناكند ، و انجام مىدهند آنچه را كه به آن امر مىشوند . پس همهء موجودات بدون استثنا ، به سوى « اللَّه » و مرتبهء الهيّت منجذبند و همگى در عبادت و سجده‌اند و رام و آرام براى حضرتش در التماس و تضرّعند ، و تسبيح‌گوى او نه بنى آدمند و بس بلكه از سايه‌هاى بى جان گرفته تا ملائكة اللَّه عليها السّلام جملگى در سجده و تسبيح و تهليلند « و عنت الوجوه للحىّ القيّوم » . « 2 » بلى : عشق در پرده مىنوازد ساز * عاشقى كو كه بشنود آواز ؟ هر نفس پرده‌اى دگر سازد * هر زمان زخمه‌اى كند آغاز همه عالم صداى نغمه اوست * كه شنيده چنين صداى دراز راز او از جهان برون افتاد * خود صدا كى نگاه دارد راز سرّ او از زبان هر ذرّه * خود تو بشنو كه من نيم غمّاز

--> ( 1 ) نحل - 48 - 50 . ( 2 ) طه - 111 .